چند روز پیش برا انجام کارهای استخدام رسمی شدنم رفتم اداره تامین منابع انسانی سازمانمون. آقایی که مسوول انجام همین امور بود برگشت گفت "ببین تو دیر اقدام کردی، حالا هم وقت خیلی کمه، ما نمی تونیم توی این مدت کم همه ی مراحل کارتو طی کنیم باید زودتر از اینها اقدام می کردی" ای بابا آقا دمت گرم یه کاریش بکن هنوز که وقت هست!! خب یه کم این زمان انجام اون مراحلو تندترش کنید که مام این وسط کارمون گیر نکنه" "نه به این سادگی هام نیست که،... تو باید از هزار تا فیلتر بگذری تا بتونیم استخدامت کنیم همه ی این ها هم 6 ماهی طول میکشه!!!!" "اِ یعنی چی؟!؟!؟! .... مگه من تا حالا برا شما کار نمی کردم دیگه کدوم فیلتر؟؟!؟! اگه مشکلی بود که همین الان هم غیر قانونی ام دیگه!!!!!" " نه اصلن ببین برو پیش مدیر، مدیر هر چی گفت همون کارو می کنیم!! تو انگار اینطوری قانع نمی شی!!" پرونده مو زدم زیر بغلم و راه افتادم رفتم اتاق مدیر. چند دقیقه ای معطل شدم تا بالاخره اذن دخول فرمودند. "حاجی ... من الان کارمند شما هستم و طبق بخشنامه ی .... می تونم رسمی بشم ولی خدمت آقای ... که رسیدم فرمودند که دیر شده و باید زودتر خدمت می رسیدم برا انجام این کار، می فرمایند که باید مراحل طی بشه که حداقل 6 ماه طول می کشه! حاجی استحضار دارید که من همین الان چند سالی میشه که دارم اینجا خدمت می کنم این یعنی اینکه هم مراحل گزینشی رو طی کردم و هم از لحاظ فنی و کارم هم مشکلی ندارم.. می خواستم عنایت بفرمایید دستوری بفرمایید که مشکل من حل بشه... خدا خیرتون بده" "ببین جوون ... قانون میگه که برا استخدام رسمی شدن مراحلی وجود داره و ما نمی تونیم از خودمون این قوانینو تغییر بدیم....." "آخه ... حاج آقا ...صحیح می فرمایید.. ولی من که ...." "می دونم ولی این قانونه" "حالا حاج آقا نمیشه شما یه التفاتی بفرمایید..." "نعوذبالله تو می خوای من کار حروم بکنم جووون!!" "نه حاج آقا اختیار دارید...." هیچی دیگه! خفه خون گرفتم و نشستم تا اینکه حاج آقا عنایت کنند و نامه ی ما را پاراف کنند و زیرش بنویسه که از نظر قانون مانع داره. در همین بین منشی (فکر بد نکنید! منشی حاج آقا یه آقای ریش گنده ی طالبان بود!!) حاج آقا اومد تو، حاج آقا رو کرد بش و گفت " راستی توی استان .... شهر یا بخش بوستان داریم؟؟!" "نمی دونم حاج آقا! ولی اجازه بدید می پرسم، عرض می کنم خدمتتون" " حالا!..... آقای نون رو می شناسی؟!!" "آه... آره حاجی .... این بنده ی خدا چند باریه که گزینشش مشکل داره! باید عذرشو بخوایم!!" " امروز بخشدار همون بوستان تماس گرفت، می گفت خیلی جای خوش آب و هواییه و خیلی هم قشنگه! از ما دعوت کرد که حتمن چند روزی بریم اونجا و از این نعمت خدا استفاده کنیم! در ضمن سفارش هم کرد که آقای نون هم از بستگانشونه، خواست که مشکلشو حل کنیم.... حواست باشه یه جور کارشو راه بنداز....." "چشم حاجی! چشم!" ای بابا اگه مشکل اینجوری حل میشد کاش از همون اول یه صف استاندار و وزیر و نماینده ی مجلس و ... راهی می کردم اینجا بلکم افاقه می کرد!!! یه آقایی هم پشت بند منشی داخل اومد و حاجی هم یه امضا زد زیر ورقه ش و آقاهه ضمن اینکه داشت تشکر می کرد که کارش راه افتاده گفت که "حاجی تا عمر دارم دعاگو هستم" حاجی هم با تمانینه ی خاصی و در نهایت فروتنی فرمود " احسنت! احسنت! دعا کن من شهید بشم!"

پ.ن.1 : بگذار تا بگرییم چون ابر در بهاران/ کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران

پ.ن.2 : از همه ی دوستانی که توی این چند وقته نتونستم بشون سر بزنم عذر می خوام! ایشالاه بزودی همه ی نوشته هاتون رصد میشه!!

در خبرها آمده بود پرتقال فروش خیری در روزهای عید 1386 هزار تن پرتقال خود را به قیمت 350 تومن در اختیار قشر آسیب پذیر (مستضعفین، محرومین، کارمندان و یا هر کوفت دیگه ای که اسمشو می ذارن) قرار داد، از آنجایی که قیمت مصوب پرتقال دولتی کیلویی 650 تومن است، این پرتقال فروش این روزها کجاست؟

الف) زندان: به جرم اختلال در نظام اقتصادی کشور و ایجاد تورم به دست نشاندگی آمریکا و انگلیس و حمایت مالی اسراییل

ب) امین آباد: آدم عاقل مگه همچو کاری می کنه؟!؟!

ج) سینه ی قبرستان: سکته به علت پی بردن به ضرر 300 میلیونی نسبت به قیمت دولتی

د) زندان: به استناد قانون از کجا آوردی؟ (ثروت های باد آورده)

ه) زندان: به همراه پاپتی به علت نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی

پ.ن.1- دوستی از سفر آمده که مرا جان است.

پ.ن.2- آقا این وبلاگهای دوستان چرا اکثرهم فیلتر شده؟! توروخدا بجنبید یه کاریش بکنید! مردیم در حسرت خوندن مطالبتون!

پ.ن.۳-  استاد یدالله بهزاد کرمانشاهی هم کوچید!

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی

یا مقلب القلوب و الابصار

یا مدبر اللیل و النهار

یا محول الحول و الاحوال

حول حالنا الی احسن الحال

در سالی که گذشت فرازها و فرودهایی پیشاروی همه ی ما بود که گاه موجبات ملالمان میشد و بایسته است که از این فرازها و فرودها سرمشق هایی سازیم سال جدید را. امروز جامعه ی ما جامعه ایست پویا و روبه جلو هدف ما باید سرفرازی آن باشد هر چند با ارکان حکومتی آن مخالف باشیم، این بهانه ای پذیرفته نیست اگر بگذاریم جهل حکام بر ما مستولی شود و عنانمان بگیرد و به ناکجاآبادمان برد، هلا! ای صاحب فکران و اندیشمندان که عرصه، عرصه ی ماست و وقت، وقت شکوفایی افکار ما. بدانید که ایران به شمایان چشم دوخته و آینده از آن آنان است که می سازندش، جامعه ی مجازی ای که ساخته ایم خود می تواند پیشرو باشد در نشر و پرورش آنچه خوب است پس همتی خواهد. دانشجویان و دانش آموزان به کسب دانش و فناوری و استادان به آموزش و هنرمندان به هنر خود باید بسازیم ایران را. ایران آباد کورش را و نه ایران ویران ملایان را!

خدایا این سال جدید را بر همگان مبارک و میمون بگردان!

در بیست و پنجم صفر سنه ی سبع و عشرین و اربعمائه و الف به کرمانشاه خواهم شدن. شهریست خوش و آبادان بر لب قره سو و این آب را از آن سبب "قره" گویند که چون پیغامبر نامه ای نبشت مر خسرو را و این نامه بدو رسید، او را خشم گرفت از بردن نام الله پیش از نام وی و آن نامه بدرید و کرمانشاهیان بر این باورند که بدین آبش انداخت و این آب را زان پس "قره" یعنی "سیاه" گویند. شهر را بر دشت کرمانشاه بنا کرده اند که از شمال به کوه طاق بستان و از جنوب به کوه های سفید محدود است و چنان که گام کردم طول آن به طریقه ی فرنگیان 20 کیلومتر است و عرض آن بیش از 15 کیلومتر. مرکز آن میدانی باشد آزادی نام که کرمانشاهیان آنرا "گاراژ" خوانند. از گاراژ به جنوب که شوی بافت اصلی و پیشین شهر است و مراکز خرید نیز در این بافت است.

مردمان کرمانشاه به زبانهای فارسی با گویش کرمانشاهی و کردی سخن می گویند. آنچه در اینان دیدم مهمان نوازیست چرا که سده هاست میزبان زایران حرم امامان بوده اند. از سوغات ها کرمانشاهیان در شیرینی مهارت دارند و این نیز بدان سبب است که خود مردمانی شکم پرستند و نیز زایران را بدین شیرینی ها پذیرایی می کردند. این شیرینی ها بسیار می مانند چنان که زایر را در راه حرمهای عراق توشه ای بوده مفید و مغذی، که فساد نپذیرد. نان برنجی و کاک خود وعده ای می توانسته باشد غذای زایران را. دودیگر سوغات این شهر پای افزاریست "کلاش" نام که مردمان دیگر ایران انرا "گیوه" نامند و این نیز هم به سبب رهواری این پای افزار در کوهستانهای کرمانشاه است و هم پای افزاری پسندیده بوده مر زایران را که بدان طریق صعب عراق بپیمایند.

مردمانی هستند شاد و بزله گو و همچنین دلیر که بسیار هجمه های انیرانان را دفاع کرده اند در تاریخ ایران و مرزهای کشور به دلیری خود نگاه داشته اند از شر آفات دشمنان.

از بناها که در این شهر است دو طاق است که به دستور شاپور دیّم و خسرو پرویز کنده شده در دل کوه طاق بستان و نقوشی از اینان و بزم و رزمشان بر آن است و دودیگر تکایایست از عهد قاجار که از جمله است تکیه ی معاون الملک و تکیه ی بیگلربیگی و ... سدیگر بازار سنتی است که بازاریست به طول 13 کیلومتر به ابتدای مسجدی به نام هاشمی و انتهای مسجدی به نام میبدی، که در آن افزون از پنجاه و هفت کاروانسرا و مساجد و حمامهای بسیاری بوده که برخی از آنان هنوز بر جایند، چهارم کلیساها و خانقاه هایست از گذشته و و بسیاری دیگر.

در هشت فرسخی شمال شرقی کرمانشاه بیستون است، بیستون عشق.

یه دختره هست توی فامیل ما که یه زمانی رییس بسیج خواهران یکی از دانشگاه ها بود و خیلی از این خواهر حزبل ها!! توی اتاقش همه پر بود از عکسهای اسمشونبرهای مختلف! و خیلی هم مثلن مومنه و محجبه!

چند سال پیش یه خواستگاری براش اومد که همچی بگی نگی سرش هم به تنش می ارزید، طبق عادت مألوف همچو خانومایی که فقط توی مراسم خواستگاری یه کوچولو با شازده دوماد حرف می زنند که مثلن همدیگه رو بشناسن! توی مراسم خواستگاری هم این دو تا رفته بودن یه اتاق دیگه که با هم حرف بزنند!

از اونجایی که این خواستگار فلک زده رو هم من می شناختم گزارش مذاکرات اون شبشون پشت درهای بسته به من هم رسید! خواهر پرسیده بود که "نماز بی ولایت معنا ندارد! نظر شما چیه؟!" "والاه تا حالا به این فکر نکردم که نمازم هم باید مهر و امضای رهبری پاش باشه!" "یعنی چی؟؟!" "هیچی بابا! سخت نگیر!" و خواهر شروع کرده بودند به سوالات مذهبی پرسیدن انگاری که برا استخدام توی سپاه دارند مصاحبه می کنند! تا اینجا که دیگه بحث رسیده بوده به روابط زن و شوهری، "شما از اون مردایی هستید که زناشونو کتک می زنند؟" این شازده دوماد هم که دیده بود همه چی اسلامی شده تا حالا، یه جواب دندان شکن اسلامی جور کرده بود که خواهر بدونه که یه من ماست چقد کره داره؟! "والاه من از اونجایی که سعی می کنم که زندگیم بر اساس دین مبین اسلام باشه و از دستورات اون عدول نکنم طبق فرموده ی قرآن در سوره ی مبارکه ی نسا برای تنبیه زوجه ی خودم از مراحل سه گانه ی تبیه اسلامی پیروی می کنم که صد البته در مرحله ی سوم قرآن در صورت عدم تمکین اجازه ی زدن زنان رو هم به مرد میده!" "یعنی چی؟!! یعنی شما هنوز می خواهید مث مردای بدوی عرب زنتونو کتک بزنید؟!" "نه عزیزم من که از خودم نمی گم! قول قرآنه و چون می خوایم یه زندگیه قرآنی داشته باشیم این یه بخش از احکام قرآنه!!!" "در هر صورت این چیزی که شما می گید برا مردای عرب اون موقع بوده الان کاربرد نداره!" "نه!! اشتباه نکنید قرآن برای تمام نسلهای بشره!!" خلاصه خواهر کلافه میشه و بحثو عوض می کنه و به پرسش بعدی می رسه "از اونجایی که من شغلم طوریه که یه شب در میان باید شیفت باشم و نمی تونم توی خونه باشم و یا شاید گاهی هم یهو وسط شب به من نیاز داشته باشند و من باید برم شما که مشکلی ندارید؟!" "من نمی تونم اجازه بدم زنم جز در ساعات اداری سر کار بره من دوست دارم زنم بیشتر با خانواده ش باشه!" "ولی شما نمی تونید یعنی اجازه ندارید این حق طبیعیه منو از من بگیرید من باید کار مورد علاقه مو انجام بدم!" "ببخشید بنا بر احکام اسلام شما اگر حتا خونه ی باباتونم بخواید برید باید از شوهرتون اجازه بگیرید و اگر شوهرتون اجازه نده حتا اگر پدرتون محتضر و در حال مرگ هم باشه نمی تونید بدون اجازه ی شوهر از خونه بیرون برید!!" "نه یعنی چی؟! شما دارید همه ی حقوق ما زنها رو زیر پا میذارید این حرفا مال 1400 سال پیش بود که ال بود و بل بود...." باز هم خواهر مغلوبه شدند! و بحث رو عوض کردند "خب بگذریم! شما تا چه حد به زن و خانواده تون پایبند هستید و وفادارید؟!" "البته من خانواده مو خیلی دوست خواهم داشت ولی از اونجایی که اسلام به من اجازه میده که در لحظه 120 زن عقد موقت هم داشته باشم و یا 4 زن عقد دایم، پس شاید خیلی پیش بیاد که بخوام از این امکان هم استفاده کنم که به راه های غیر شرعی کشیده نشم!!!" "یعنی چی؟! این چه فرقی داره با همون هرزگی و خانوم بازی متداول دیگران؟!" "استغفرلله! این چه حرفیه که می زنید؟! چرا کفر می گید؟!؟ می دونید شما دارید حلال خدا رو حرام می کنید و کافر هستید؟!!؟ حکم اسلامه!" دیگه خواهر ضربه فنی شد. بعد از اون ماجرا دیگه خواهر حزبل قصه ی ما بی خیال این قرتی گیری های بسیج مسیج شد و زد تو خط مخالف! و مانتو چسبون می پوشه قلمبه و سلمبه همچی بیرون می زنه!! و گیس بیرون می ذاره و ... حالا به هر کدوم از دختر های جوون تر فامیل که میرسه میگه " بچه ها زندگی کنید! شاد باشید و برا خودتون شادی درست کنید! خودتونو اسیر نکنید! تا می تونید لذت ببرید و قدر این ایامو بدونید و هر کاری که دلتون می خواد بکنید!!!......."

پ.ن.: یه گروه در یاهو راه انداخته ایم به جهت دوستان بلاگر٬ خواهش می کنم بیایید و عضو شوید!